Wat is de norm u waard?

Wat is de norm u waard?

In de tijd van mijn opa en oma was de buurt vaak verdeeld in straten. Als ik de verhalen van mijn moeder hoor was het zelfs gevaarlijk om buiten haar eigen straat te vertoeven anders, kreeg je gewoon flinke klappen.

Toch zorgde die afscheiding en de territorium drang naar voor geborgen jeugd en samenhang binnen de buurt, een eigen identiteit! Toen waren de buurtbewoners vanuit nature nog erg met elkaar begaan! Iedereen kende elkaar en men was totaal niet beroerd om elkaar te helpen en te ondersteunen. Even voor jullie beeldvorming! We hebben het hier over grote stad gelegen aan het water, dus niet zomaar een dorpje op het eiland Voorne-Putten.

Hoewel ik zelf van oorsprong uit een klein dorp kom, waren er in die tijd nog geen buurtinitiatieven. Die waren in geen velden of wegen te bekennen.

Echter, niet getreurd. Want zonder het te weten was ik als kind al erg sociaal betrokken bij de buurt, en blijkbaar ook de bij de leefbaarheid van de bewoners. Qua leefbaarheid zetten wij ons graag in door nachtenlang vertier en veel herrie vanuit de steegjes en straten. En iedereen mee te laten genieten van onze puberale uitspattingen.

Wat ik ook voor de buurt deed was het rondrijden op een oude puch monza zonder uitlaat. Net zo lang tot de heer Vernet zelfs tijdens de wintermaanden met een prachtig mooi gekleurd rood hoofd op zijn eigenwijze en pijnlijke manier, deed verklappen dat hij het niet meer aan kon horen. Waren wij toen al de pioniers op het gebied van de nu benoemde sociale cohesie en sociale activering?

Die termen klinken mij overigens wel erg klef in de oren. Noem het maar gewoon verzorgen van buren contact. Ja, wij hadden al een manier gevonden om leven in de straat te brengen.

De veranderingen in de maatschappij hebben niet de behoeften van de mens maar wel de initiatieven een andere vorm gegeven. Waar men vroeger hulp kreeg bij het repareren van hun lekke band, het klussen in huis, het elkaar in de gaten houden of soms zelf een oogje dichtknijpen. Heeft men nu ook nog dezelfde behoeften. Die worden nu echter vanuit de gemeente en corporaties gesubsidieerd en onder de noemer van buurtbeheerbedrijven en in samenspraak met de bewoners verder tot leven gebracht…

En of de sociale cohesie werkt? Ja hoor! Soms zie ik de mannen in gele pakken bij mij op de stoep gezellig zitten praten om elkaar eens beter te leren kennen. In sommige gemeenten heeft men zelfs al scholen projecten opgezet, om onder het mom jong geleerd – hoe het vroeger oud is gedaan meer betrokkenheid te creëren. Het mooie van deze initiatieven is dat deze oorspronkelijk door irritaties zijn ontstaan. Irritaties over rommel op straat, irritaties over een lekke band, irritatie over een kapotte lamp, irritaties over herrie en dus van alles in je leefomgeving.

Irritaties leiden dus tot erg mooie initiatieven. Mijn droom om dan binnen deze maatschappij echt zo veel mogelijk aan elkaar en de omgeving te irriteren. Laat dat dan de norm zijn! Wellicht is het in het kader van de globalisering juist leuk om wereldwijd irritaties met elkaar uit te wisselen. Dit zorgt dan automatisch voor een wereldwijde sociale cohesie! Als een soort irritatie exchange program. Dan zorgen de buurtbeheerbedrijven voor meer globale leefbaarheid en wellicht zelfs voor wereldvrede in de toekomst!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s